گفتم بمون....؟؟؟

گفتی بمون با من بمون گفتم میمونم !
گفتی با دل تنگی بخون
گفتم میخونــــــــم

گفتم که مست و عاشقم دیوونه تو
هر شب خرابم گوشه می خونه تو

گفتی ببندم عهدو با یاد تو بستم
تاج غرورم رو زیر پات شکستم

گفتی که باید عاشق و دیوونه باشم
چون ساقی هر شب می کش می خونه باشم

گفتی که باید خاطرم شرط  تو باشه
راه خیال خسته ام خط تو باشه!

گفتی که بر یاس تنت پیرهن بدوزم
چون شاپرک باشم که از عطرت بسوزم !!!

گفتی که دستمو بگیر گفتم میگیرم
گفتی که از عشقم بمیر گفتم میمیرم!!!

گفتم و گریه کردمو پای تو ساختم
این دل سر به راهو آسون به تو باختم


گفتی بمون با من بمون گفتم میمونم
گفتی با دل تنگی بخون
گفتم میخونــــــــــم

|لينك مطلب| نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر 1387 ساعت 6:30 بعد از ظهر توسط رویای سبز |

سلام

                                                                           

اونی که می خواستم دلمو شکست و

                                                          به پای یک عشق جدید نشست و

   

چشم روی آرزوم همیشه بست و

                                                          پنجره مون رها شد

 

اونی که می خواستم مثل اشک چکید و

                                                           تو طول راه باز یه کسی رو دید و

 

به آرزوش انگار دیگه رسید و

                                                           به خاطر هیچی ازم جدا شد

 

اونی که می خواستم اونی که می خواستم

                                                           اونی که می خواستم منو تنهام گذاشت رفت

 

اونی که می خواستم دل ازم برید و

                                                          بین گلها یک گل تازه چید و

 

به اونی که دلش می خواد رسید و

                                                           با غم و غصه منو آشنا کرد

 

اونی که می خواستم منو برد بهشت و

                                                            اسم منو رو سر درش نوشت و

 

بهونه کرد بازی سرنوشت و

                                                            تو شهر رویاها منو رها کر

د

اونی که می خواستم منو برد از یاد و

                                                           رفت پیش اونکس که دلش می خواد و

 

زد زیر عشقش که یادش نیاد و

                                                           مثل همه آدمها بی وفا شد

 

اونی که می خواستم اونی که می خواستم

                                                    اونی که می خواستم چرا تنهام گذاشت  رفت

|لينك مطلب| نوشته شده در یکشنبه سی ام تیر 1387 ساعت 0:22 قبل از ظهر توسط رویای سبز |

منو ببخش اگه....؟؟؟

قبل از هر چيز برايت آرزو ميكنم كه عاشق شوي ،

 

و اگر هستي ، كسي هم به تو عشق بورزد ،
و اگر اينگونه نيست ، تنهاييت كوتاه باشد ،
و پس از تنهاييت ، نفرت از كسي نيابي.
آرزومندم كه اينگونه پيش نيايد .......
اما اگر پيش آمد ، بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي كني.
برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي ،
از جمله دوستان بد و ناپايدار ........
برخي نادوست و برخي دوستدار ...........
كه دست كم يكي در ميانشان بي ترديد مورد اعتمادت باشد .
و چون زندگي بدين گونه است ،
برايت آرزو مندم كه دشمن نيز داشته باشي......
نه كم و نه زياد .....

درست به اندازه ،
تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قراردهند ،
كه دست كم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد.....
تا كه زياده به خود غره نشوي .

و نيز آرزو مندم مفيد فايده باشي ، نه خيلي غير ضروري .....
تا در لحظات سخت ،
وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است،
همين مفيد بودن كافي باشد تا تو را سرپا نگاه دارد .
همچنين برايت آرزومندم صبور باشي ،
نه با كساني كه اشتباهات كوچك ميكنند ........
چون اين كار ساده اي است ،
بلكه با كساني كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير ميكنند .....
و با كاربرد درست صبوريت براي ديگران نمونه شوي.
و اميدوارم اگر جوان هستي ،
خيلي به تعجيل ، رسيده نشوي......
و اگر رسيده اي ، به جوان نمائي اصرار نورزي ،
و اگر پيري ،تسليم نا اميدي نشوي...........
چرا كه هر سني خوشي و ناخوشي خودش را دارد و لازم است
بگذاريم در ما جريان يابد.
اميدوارم سگي را نوازش كني ، به پرنده اي دانه بدهي و به آواز يك
سهره گوش كني ، وقتي كه آواي سحرگاهيش را سر ميدهد.....
چراكه به اين طريق ، احساس زيبايي خواهي يافت....
به رايگان......
اميدوارم كه دانه اي هم بر خاك بفشاني .....
هر چند خرد بوده باشد .....
و با روييدنش همراه شوي ،
تا دريابي چقدر زندگي در يك درخت وجود دارد.
به علاوه اميدوارم پول داشته باشي ، زيرا در عمل به آن نيازمندي.....
و سالي يكبار پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي :
" اين مال من است " ،
فقط براي اينكه روشن كني كدامتان ارباب ديگري است !
و در پايان ، اگر مرد باشي ،آرزومندم زن خوبي داشته باشي ....
و اگر زني ، شوهر خوبي داشته باشي ،
كه اگر فردا خسته باشيد ، يا پس فردا شادمان ،
باز هم از عشق حرف برانيد تا از نو بيآغازيد ...

اگر همه اينها كه گفتم برايت فراهم شد ،
ديگر چيزي ندارم برايت آرزو كنم ...

ویکتور هوگو

                                         

من به بودنش نيازمند شدم .

وقتي که ديگر رفت .

من به انتظار آمدنش نشستم .

وقتي که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد .

من او را دوست مي داشتم .

وقتي که او تمام کرد ..

من شروع کردم ...

وقتي که او تمام شد من آغاز شدم ..

و چه سخت است تنها زندگي کردن .

مثل تنها مردن است

 

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

 

 

 

  اشکهایم را نثار جای پایت میکنم تا بیایی   

               بارها جان را فدایت میکنم

 

         تو مرا تنها و 

 با غمها رها کردی

          ولی من تو رو

   از غمها رهایت میکنم

 

اگر عشق تو نبودم اینجا نبودم

 

گرفته عشق تو کل وجودم

 

تو که از دلربا دل ربودی

 

در عشقت چرا بر من گشودی

|لينك مطلب| نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 ساعت 11:53 قبل از ظهر توسط رویای سبز |

درد دل.......؟؟؟

سلام دوستان عزیز

میخوام درد دل کنم

از غصه هام بگم از نامردمی ها

از جدا شدن همیشگی

خیلی سخته حرفهائی که اول آشنائی باهات گفتن

 یه مرتبه  بگن نه همچین چیزی نبوده

خیلی سخته نتونی به احترام و قداست عشقت

 به روش بیاری که یه موقع احساس حقارت نکنه

بعد از مدتها بفهمی همه  چیز یه بازی بوده

 و بعنوان یه دوستی ساده ازش یاد میشه

وقتی جلو خودش با دوستش حرف میزدم

نمیتونست تحمل کنه من با یکی دیگه حرف بزنم

این شده یه دوستی معمولی وخالی از همه چیز!!!

خیلی سخته بفهمی به خاطر یه کسی که ارزش  حرف زدن هم نداره

عشقت تو روت بگه یه دوستی ساده بود

 و دوست داشتن که تحمیلی نیست

دوستی ساده ای که بااونهمه صداقت و رفاقت بود

 به خاطر یه نا دوست از بین بره

امروز برا همیشه همه چیز بین  من و کسی

 که تا سر حد مرگ دوستش داشتم توم شد برا همیشه

تازه فهمیدم

ان کس که میگفت دوستت دارم

عاشقی نبود که به شوق من آمده  بود

بلکه رهگذری بود که روی برگهای خشک پائیزی

 راه میرفت صدای خش خش برگها همان آوازی بود

که من گمان کردم میگوید دوستت دارم

شمع مي سوزد و پروانه به دورش همه شب       

                                                    من كه مي سوزم و پروانه ندارم چه كنم

 

|لينك مطلب| نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 ساعت 11:14 قبل از ظهر توسط رویای سبز |

نظر

تولدم مبارک...کادوی من یادت نره....گل واسه من یادت نره....بوسه من یادت نره نه بابا شوخی کردم نظر بدی خوبه....انگار کادو دادی

|لينك مطلب| نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387 ساعت 6:48 بعد از ظهر توسط رویای سبز |

همتون به تولدم دعوتین

سلام دوستان  اگه خدا بخواد  روز جمعه تولدمه یعنی۲۴/۳/۸۷ میخوام  وبلاگ رو  اون روز بروز کنم  به خاطر تولدم هر چی بخواهید میگذارم حتی قراره روز جمعه فیلتر شکن هم بگذارم پس تا روز  جمعه بای

پس نظر یادت نره

|لينك مطلب| نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387 ساعت 7:46 بعد از ظهر توسط رویای سبز |

ناز چشمای تو منو عاشق کرد و رفت...؟؟؟

درون قاب دل نقش توسپیداست

                                           لبانت مثل گل خوش رنگوزیباست

مشوغمگین اگرازهم جداییم

                                          که بی مهری همیشه کاردنیاست

 

 

باجرعه می ای نخورده مستم کردی

     دیوانه تر از همین که هستم کردی!!

با زور!! نشد که دین ودل بستانند!!...

    اما تو چگونه بت پرستم کردی؟!

 

شعر چشمان تو

 

چون شهر خدایان زیباست

 

نمی خواد ديگه تو اين دنيا بمونه

خدايـا فقط تــويی يـکـی٬ يـدونـه

نـــزار دلـم تـک و تنهــا بمـونـه

خـــدايـا تويی اميــد هر خونـه

بی اميــد که آدم زنـده نمی مونه

خـدايا يـه کـاری کن تو اين زمونه

هيـچ عـاشقی تک و تنهــا نمـونـه

خدايــا خــواهش مــن فقط اينــه

به عشق من يه عمر طولانی بده.......

 

اگه چشمات پرسيد.... بگو نديدمش!

اگه گوشت پرسيد.... بگو نشنيدمش!

اگه دست هايت لرزيد....  بگو از سرماست!                                                          

اگه پاهايت سست شد ..... بگو از ضعفه!

اما اگه دلت ريخت به خودت دروغ نگو....

نمی خواهم نمی خواهم نمی خواهم

              نمی خواهم به جز من دوستدار دیگری با شی

 

                                                             نمی خواهم به جز من خنده ات را دیگری بیند

 

              نمی خواهم برای لحظه ای حتی به فکر دیگری باشی

 

                                                             نمی خواهم کسی نامش به لبهای تو بنشیند

 

             نمی خواهم کسی با یار من اصلا سخن گوید

 

                                                             نمی خواهم به گورستان رود که یا شاید

 

            اگر چه قاصد من باشد و پیغام من گوید

 

                                                              مبادامرده ای زنده شود با وی سخن گوید

 

 

 

·         تو که جون مني ، عمر مني ، کویرم و انگار که بارون مني

·         تو درمون دل دیوونمي مرحم و آرامش این روح و تني

·         هرکه هستی ، هر چه هستی ، تو تموم عشقی ، دیده ی گريونه مني

·         خوش نشستی ، خوش نشستی ، توی قلبم ، تويی که مرحم و درمون مني

·         تو که جون منی ، عمر منی ، کویرمُ انگار که بارون مني

·         با همون نگاه اول ، من دل و دینم و باختم تو خاب و توی رويا ، کعبه ی عشقم و ساختم

·         تویی نبض خوب تکرار ، تو طبیبی واسه بیمار ،

·          تويی مهتابِ شب من مهتاب از قشنگی ِتو شده شرمسار

·         با نگاهت مثل ماهی قصه های جون پناهت ، دلم و از من گرفتی ،

·         نیمیدونی چه قشنگ بود عشق واحی

·         تو که جون منی ، عمر منی ، کویرم و انگار که بارون منی

·         تو درمونِ دل دیوونمی مرحم و آرامش این روح و تنی

·         تو که جون منی ، عمر منی ، کویرم و انگار که بارون منی

·         تو درمونِ دل دیوونمی مرحم و آرامش این روح و تنی

دوست دارم که من مجرمترین انسان این دنیا باشم...

هم صدای خوبم بخون تا بخونم

                                        عمر من تو هستی بمون تا بمونم

                                        

                                            یه جا ابره آسمون

                              یه جا پر از ستاره

                                              یه جا  آفتابیه آسمون

                                یه جا می باره

                    بی تو اما همه جا ابری و غم گرفتست

                                        ابر آسمون یه قطره بارونم نداره

                                                         

                                                تو اگه باشی

                                آسمون صافه

                                                   غصه ها پشت کوه قافه

                               با تو من بهارم

                                       بی تو شوره زارم

                                                            وقتی هستی خوبم

                                       وقتی نیستی   

                                                      بی تو ...

                    یه قاب شکسته رو دیوارم...

                           

                      اون ور دنیا شبه این ور دنیا روزه

                                                       یه جا خورشید خاموشه یه جا داره می سوزه

                   بی تو اما شب و روز فرقی با هم ندار

                                                       تو چشای منتظرم سیاهی موندگاره

                                                              

                                                               تو اگه باشی

                                                ابرا می بارن

                                                                 دشتای خالی

                                                پر گل می شن

                                                                    با تو من بهارم

                                              بی تو شوره زارم

                                                                  وقتی هستی خوبم

                                                     وقتی نیستی        

                                                                      بی تو...

                                  یه قاب شکسته رو دیوارم ...

 

تو مثل راز پاییزی و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسیرت شد قسم به شب نمی دانم

تو مثل شمعدانی ها پر از رازی و زیبایی

و من در پیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

تو دریایی ترینی ، آبی و آرام و بی پایان

و من موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

تو مثل آسمانی اسیر و روشن و شفاف

 و من در آرزوی قطره های پاک بارانم

نمی دانم چه باید کرد با این روح آشفته

به فریادم برس ای عشق من امشب پریشانم

تو دنیای منی بی انتها و ساکت و سرشار

و من تنها در این دنیای دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسی قشنگ و دور و نامعلوم

و من در حسرت دیدار چشمت رو به پایانم

تو مثل مرهمی بر بال بی جان کبوتر ها

و من هم یک کبوتر تشنه ی باران درمانم

بمان امشب کنار لحظه های بی قرار من

ببین با تو چه رویاییست رنگ شوق چشمانم

شبی یک شاخه نیلوفر به دست آبیت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فکر خواب گلهایی که یک شب باد ویران کرد

و من خواب تو را می بینم و لبخند ِ پنهانم

تو مثل لحظه ای هستی که باران تازه می گیرد

و من مرغی که از عشقت فقط بی تاب و حیرانم

تو می آیی و من گل می دهم در سایه ی چشمت

و بعد از تو منم با غصه های قلب سوزانم

تو مثل چشمه ی اشکی که از یک ابر می بارد

و من تنها ترین نیلوفر رو به گلستانم

شبست و نغمه ی مهتاب و گل های سفر کرده

و شاید یک مه کمرنگ از شعری که می خوانم

تمام آرزو هایم زمانی سبز می گردد

که تو یک شب بگویی ، دوستم داری تو ، می دانم

غروب آخر شعرم پر از آرامش دریاست

و من امشب قسم خوردم تو را هرگز نرنجانم

به جان هر چه عاشق توی این دنیای پر غوغاست

قدم بگذار روی کوچه های قلب ویرانم

بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد

دعا کن بعد دیدار ِ تو باشد وقت پایانم

 

ماه نمی دونست چه جوری بتابه

از روی دست تو دید و بلد شد

خورشید که دید نوری ازش نمی خوای

رفت بالای قله و با تو بد شد

دریا که دید موج موهات ازاون نیست

غرشی کرد و ته دل حسود شد

آسمون از غم که تو رو زمینی

تا همیشه رنگ چشاش کبود شد

گل که می دونست خزون واسه تو هیچه

رنگش پرید و تو یه لحظه پژمرد

درختی که تو از پیشش رد شدی

اینقده برگاش رو زمین ریخت که مرد

بارون که دید پیشت زلالیش کمه

بغضشو خوردو یک دفعه بند اومد

آسمونم به آدما دروغ گفت

به جای بارون دیگه لبخند اومد

نسیم که دید مثل تو مهربون نیست

عاشقی رو گذاشت کنار و باد شد

تو دنیا هیچکس مث تو نمی شد

پس کم کمک آدم بد زیاد شد

برفا دیدن هر چقد هم ریز باشن

از شرم رنگ چشم تو آب می شن

یلداترین شبای سالم آسون

با یک اشاره ی نگات خواب می شن

شب نتونست مثله تو روشن باشه

خشم و غضب کرد و یهو سیاه شد

روزم پیشه چشمای تو کم آورد

قایم شد و روشنی کیمیا شد

فرشته ها وقتی تو رو شنیدن

پشت نقاب چهره قایم شدن

بعضی هاشون راه زمین گرفتن

ترسیدن و یواشی آدم شدن

ستاره ها دیگه شبا تو خوابن

یا گم شدن یا خیلی کم سو شدن

سیاره های کهکشون شیری

در نمیان پیش تو ترسو شدن

زمین فقط این وسطا یه جوری

به این که تو زیر پاشی می نازه

طفلکی مثل من داره تو رویاش

با تو یه قصر آرزو می سازه

خلاصه زیبا همه چی بهم ریخت

با یکم از اسم تو اسم زیبا

یقین دارم نزدیک اون روزی که

با کشف تو بهم می ریزه دنیا

با اسم تو عجیب دیوونه می شم

به قبله ی چشای نازت قسم

دنبال اسمت انقدر می دوم

یه روز ولی به ته خط می رسم

عسل تو چشماته مراقبش باش

از من دیوونه به یه بهونه

زیبا اگه هر چی می گم همون شد

یادت باشه اینارو کی نوشته

دیوونه ی چهار تا فصل و هر روز

دیوونه ی عصر و شب و سپیده

صنمی که تا اسمتو آوردن

یک ذره رنگ چهرشم پرید

یه عصر بهاری و گرم و دلگیر

که همه جا سیاه و غرق خوابه

فقط پنج تا نقطه چین می زارم

چون اسم ناز تو پنج تا حرفه

.....

بازگشت

شاید نبوده قدرت آنم که در سکوت، احساس قلب کوچک خود را نهان کنم

بگذار تا ترانه من رازگو شود، بگذار آنچه را که نهفته عیان کنم

این درد را چگونه توانم نهان کنم، آندم که قلبم از تو به سختی رمیده است

این شعرها که روح تو را رنج داده است، فریاد یک دل محنت کشیده است

گفتم قفس، ولی چه بگویم که پیش از این، آگاهی از دوروئی مردم مرا نبود

دردا که این جهان فریبای نقش باز، با جلوه و جلال خود آخر مرا ربود

اکنون منم که خسته زدام فریب و مکر، بار دگر به کنج قفس رو نموده ام

بکشای در که در همه دوران عمر خویش، جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام

پای مرا دوباره به زنجیرها ببندید، تا فتنه و فریب زجایم نیفکند

تا دست آهنین هوسهای رنگ رنگ، بندی دگر دوباره به پایم نیفکند

 

دوست داشتن فقط یک جمله کوتاه است، اما هر حرفش دنیایی مفهوم دارد...

وقتی که همه تصاویر دیگر در مقابل دیدگانت رنگ می بازد و فقط یک تصویر باقی

می ماند که خیالت را پریشان می کند.

وقتی که تلاشت برای اینکه فکرش را از سر به در کنی به جایی نمی رسد و

خواب شبهایت نا آرام می شود.

زمانی که برای دیدنش بی قراری و از دیگران گریزان، می توانی این جمله را به زبان بیاوری.

 

 

 کوچه های تردید...

دلم برای شکستن هنوز کوچک بود، و منتهای غمش خواب یک عروسک بود

درون کوچه تردید باز گم شده بود، گناه از تو و من بود، دل که کودک بود

دوباره پیدا شد و دستهایش پر بود، ز سیب های محبت که صاف و بی لک بود

و یک سبد گل لبخند و یک بغل آواز، و نقش چشم تو، بر برگ دفترش حک بود

تو رفتی و دل من از هجوم درد شکست، و دل برای شکستن چقدر کوچک بود

 

سخت است فراق عزیز و تنها ماندن

سخت است بر جای ماندن و راکد زندگی کردن،

همچون چشمه خشکیده مقروض

بی او زندگی را در جام لحظه ها تهی می کنم

و صورتم از تلخی آن در خود می تکد

بی او زندگی را در فریاد بی صدا تجربه می کنم

روحم، آواز رفتن بر لب دارد

و فریادم، در فضای خالی از صدا می ماند

 

دل من یک به یک با مژه هایت مشغول است...میله های قفسم را نشمارم چه کنم...

نه از خاکم نه از بادم نه در بندم نه ازادم

نه آن لیلا ترین مجنون  نه شیرینم نه فرهادم

نه از آتش نه از سنگم نه از رومم نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم چه تنهایم نه

نه پنهانم نه پیدایم نه آرامی به شب دارم نه امیدی به فردایم

چه امیدی... چه فردایی...

اگه خوشحال اگ�